Tritrichomonas Foetus atakuje włoskie koty w schroniskach i powoduje przewlekłą biegunkę

Niedawne badanie wykazało, że zakażenie płodu trytrichomoną jest główną przyczyną trwałej biegunki jelita grubego u kotów w włoskim schronisku,w kwestii wcześniejszych założeń, że ten pasożyt dotyka głównie kociakówBadania wykazały, że dorosłe koty mają równie wysokie ryzyko zakażenia.

W maju 2006 roku, w schronisku dla kotów w Arezzo w Toskanii przyjęto 105 kotów, głównie z dala od domów, a niektórzy właściciele się poddali.nowo przybyłych poddano kompleksowym badaniom zdrowotnym, w tym badaniu FIV/FeLVPo 21-dniowej kwarantannie koty dołączyły do wspólnych miejsc na zewnątrz z wspólnymi pudełkami na śmieci.

W ciągu kilku miesięcy u 74 kotów rozwinęła się trwała biegunka, która nie reagowała na konwencjonalne leczenie.Dalsze badania ujawniły nieoczekiwany patogen.

Naukowcy wykorzystali trzy podejścia diagnostyczne: bezpośrednią mikroskopię wymazów kału (n=20), kulturę specyficzną dla płodu T. (n=74) oraz potwierdzenie PCR (n=1).Wyniki wykazały 32% częstość zakażeń (24 koty), przy czym kultura wykrywa znacznie więcej przypadków (32%) niż mikroskopia (5%).

Należy zauważyć, że 67% zakażonych kotów było dorosłych (od 18 miesięcy do 7 lat), co jest sprzeczne z wcześniejszymi przekonaniami na temat podatności wiekowej.Wszystkie dotknięte gatunki były kastrującymi domowymi krótkowłosymi bez predyspozycji rasowej.

Zakażone koty wykazywały różne objawy, od bezobjawowych przypadków po przewlekłą biegunkę z nieśmierdzącym zapachem, krwawym stolcem z śluzem.Dwie kotki rozwinęły śmiertelne stany podobne do sepsy.

Wcześniej uważane głównie za amerykański patogen, badanie potwierdza obecność T. fetus na całym świecie z udokumentowanymi przypadkami w Wielkiej Brytanii (20% kotów z biegunką), Niemczech, Hiszpanii i teraz we Włoszech.

Ronidazol (30 mg/ kg dwa razy na dobę przez 14 dni) skutecznie złagodził objawy kliniczne u leczonych kotów, a następne hodowle wykazały negatywne wyniki.PCR wykryła trwałe zakażenie u jednego leczonego kota, co sugeruje możliwe stany nosiciela pomimo ustąpienia objawów.

Ograniczenia dotyczące leczenia obejmują nielicencjonowany status leku dla kotów i potencjalne działania niepożądane neurologiczne.chociaż nasilenie i częstość występowania wyraźnie spadły.

Wskaźnik zakażeń u dorosłych kotów (67%) kontrastuje z wcześniejszymi badaniami, w których odnotowano głównie przypadki u młodzieży.Naukowcy sądzą, że może to być początkowe wprowadzenie pasożytów do naiwnej populacji., które dotykają wszystkie grupy wiekowe w równym stopniu.

Wysoka gęstość zamieszkania ułatwiła przenoszenie się przez kału, chociaż nie można wykluczyć czynników genetycznych.Rola środowiska schronienia jako wzmacniacza infekcji wymaga dalszych badań..

Ograniczenia finansowe ograniczyły kompleksowe badania, potencjalnie niedoceniając prawdziwe wskaźniki zakażeń.Wskaźnik wrażliwości diagnostycznej znacząco się różnił - PCR (94%) przewyższała kulturę (56%) i mikroskopię (14%)Intermitentne usuwanie pasożytów i badanie pojedynczej próbki mogą jeszcze bardziej zmniejszyć wskaźniki wykrywania.

W badaniu podkreślono, że T. fetus jest ważną diagnostyką różnicową trwałej biegunki u kotów, szczególnie w środowiskach z wieloma kotami.Naukowcy podkreślają potrzebę ulepszenia protokołów diagnostycznych i opcji leczenia dla tego nowo pojawiającego się globalnego problemu zdrowia kotów.